Φεβρουάριος

Η επανάληψη στη γνωστή φόρμα των ίδιων συνταγών λιτότητας, κατάργησης των βασικών και ελάχιστων εγγυήσεων του κοινωνικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος, συρρίκνωσης των δημόσιων πολιτικών, των κοινωνικών υπηρεσιών, της αναγκαιότητας και του κοινωνικού τους ρόλου, είναι στον παρανομαστή με προκλητική υπέρβαση πλέον κάθε ορίου στη σημερινή συγκυρία.

Αρκετά, με τις πολιτικές στο πλαίσιο ενός ακραίου και δογματικού νεοφιλελευθερισμού που επί σειρά ετών βαθαίνει την κρίση και την απαξίωση της εργασίας, των αξιών και των δικαιωμάτων, της προόδου που παράγει, υπηρετώντας την πλαστή, εικονική, πυραμιδοειδή αξία μεγεθών χωρίς αντίστοιχο αντίκρισμα στην πραγματική και παραγωγική οικονομία και μάλιστα την ώρα μιας πρωτοφανούς κρίσης που παρήγαγε αυτό το μοντέλο και πληρώνουν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι.

Τέλος  με τις ατεκμηρίωτες και λαϊκίστικες επιθέσεις στους εργαζόμενους στο δημόσιο, την ωμή, αυθαίρετη και απροκάλυπτη διαστρέβλωση και αποσιώπηση των πραγματικών πολιτικών ευθυνών για τις αντιπαραγωγικές, προβληματικές, πελατειακές όψεις του δημοσίου που συντηρούν, καλλιεργούν, τροφοδοτούν οι κυβερνητικές πολιτικές και κυρίαρχες πρακτικές του πολιτικού συστήματος.

Τα ερωτήματα ουσίας που ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος πρέπει με σαφήνεια και χωρίς περιστροφές να απαντήσει είναι :

•1.     Ποια είναι η αποτελεσματικότητα των μέχρι τώρα μέτρων, της χρηματοδότησης και της εγγύησης των 28 δις της κρατικής ενίσχυσης του τραπεζικού συστήματος;

•2.     Ποια ήταν και είναι η αποτελεσματικότητα του ελέγχου και της εποπτείας της Κεντρικής Τράπεζας στο ιδιωτικοποιημένο τραπεζικό σύστημα και τις πιστωτικές αγορές ; την ειλικρίνεια των ισολογισμών ή την υπερχρέωση των νοικοκυριών, την καταχρηστικότητα των όρων, την πρόκληση των υπερβολικών επιτοκίων δανείων και καρτών;

•3.     Ποιες είναι οι σταθερές δομές, οι νέες πολιτικές και τα μέτρα που προτείνει για τη διατήρηση, την προστασία, την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, της απασχόλησης, της ανάπτυξης;

•4.     Ποια είναι τα νέα στοιχεία που κατοχυρώνουν την «επιτυχία» των συνταγών του  με την περισσότερη απορρύθμιση και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων;  της μόνιμης, σταθερής, πλήρους απασχόλησης στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα; την περικοπή ποιάς σπατάλης και δαπάνης προτείνει; του ρουσφετολογικού και πελατειακού ή του κοινωνικού κράτους;

 Και κύρια ποια είναι τα αποτελέσματα και η απόδοση αυτών των συνταγών που έως τώρα ακολουθήθηκαν; Τι τις καθιστά πιο αξιόπιστες και αποτελεσματικές για την αντιμετώπιση της κρίσης, το μέλλον;

Σχετικά με την πολιτική αυξήσεων :

Οι νουθεσίες για μηδενικές αυξήσεις και ουσιαστικά για μείωση των αποδοχών και της αγοραστικής δύναμης  προστατεύει το βιοτικό επίπεδο και απαντά  στην ακρίβεια και την κερδοσκοπία, προστατεύει σε συνθήκες κρίσης;

Είναι προφανές ότι αποφεύγεται με την μέθοδο της επίθεσης στους εργαζόμενους  η αναγνώριση της χρεοκοπίας  ενός ολόκληρου κύκλου οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, η ανάληψη των ευθυνών, η ανάγκη αλλαγής πολιτικών, η αμηχανία και το αδιέξοδο διαχείρισης και αντιμετώπισης της κρίσης.

Η μεταβίβαση του κόστους της κρίσης γίνεται και πάλι στους συνήθεις υπόπτους, τα μόνιμα υποζύγια: Τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους με τη γνωστή χρεοκοπημένη συνταγή.

Απαντάμε με την 24ωρη απεργία την Τετάρτη 25Φλεβάρη και την απεργιακή συγκέντρωση στις 11.00 στην Πλατεία Κλαυθμώνος.

Συνεχίζουμε, δυναμώνουμε, αναπτύσσουμε τους αγώνες.