Σεπτέμβριος

ΟΜΙΛΙΑ

 

ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

 ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ

ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

5.9.2009

 

 

 

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, άνεργοι, νέες και νέοι,

Οι μάγοι της νεοφιλελεύθερης πολιτικής πανικόβλητοι πηγαίνουν σε εκλογές.

Κατάρρευσαν όπως είχαμε προβλέψει, φεύγουν χωρίς να παίρνουν την ευθύνη.

Αφήνουν πίσω τους καμένη γη και μία κοινωνική κρίση.

Μια κοινωνική και πολιτική κρίση χωρίς προηγούμενο.

Στη σημερινή κρίση:

Εμείς γνωρίζουμε, ότι αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα θέλουν να το μεταφέρουν στους μισθωτούς, και τώρα και αύριο.

Είναι ταξική επιλογή του κεφαλαίου, των τραπεζών, των επιχειρηματιών, να πληρώσουν τα σπασμένα οι εργαζόμενοι.

Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του Προέδρου του ΣΕΒ. Μίλησε για πτώση της κερδοσκοπίας, για μείωση των επενδύσεων, για απώλειες θέσεων εργασίας. Αιτία του κακού, η λειτουργία του Κράτους και όχι η ασυδοσία της αγοράς.

Δεν είπε λέξη για τις κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις, για τις επιδοτήσεις από τον Κρατικό Προϋπολογισμό των επιχειρήσεων, τις υψηλές κερδοφορίες τους για μια δεκαετία, για τα χρηματιστηριακά κέρδη, για τις πωλήσεις σε ξένες πολυεθνικές, για τη μηδενική προσφορά νέων θέσεων εργασίας, για τα μηδενικά αποθέματα, για τη χαμηλή παραγωγικότητα.

Δημιουργήθηκε η οικονομία της «αρπαχτής», των στρεβλών δομών, των καρτέλ, των προκλητικών φοροαπαλλαγών, της παραοικονομίας, της φοροδιαφυγής και της ασφαλιστικής ασυλίας.

Ήταν φυσικό επακόλουθο λοιπόν η κατάρρευση.

Η εργοδοσία τώρα και στο μέλλον μπροστά στην κρίση, θα ζητήσει κοινωνικό ακροατήριο, θα πιέσει τη νέα Κυβέρνηση, θα θελήσει να διαφυλάξει τα κέρδη της.

Η εργοδοσία πάλι θα προτείνει αυστηρή λιτότητα, περικοπές αποδοχών, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, ελαστικοποίηση και διευθέτηση του χρόνου εργασίας, θα συνεχίσει την επίθεση εναντίον του δημόσιου τομέα.

Όμως εμείς δεν μπορούμε να είμαστε διαρκώς τα θύματα.

Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. Υπάρχει ήδη πρόβλημα επιβίωσης.

Υπάρχει πρόβλημα κοινωνικής συνοχής.

Φθάνει πιά!

 

 

Εργαζόμενες και εργαζόμενοι,

Ποια είναι η σημερινή πραγματικότητα; Τι αφήνουν πίσω;

Αφήνουν δημοσιονομικό χάος με όλες τις συνέπειες.

Αφήνουν Προϋπολογισμό με 15 δις έλλειμμα μέχρι σήμερα.

Αφήνουν δημόσια χρέη που αγγίζουν τα 300 δις. και Ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών ελλειμματικό.

Αφήνουν Ασφαλιστικά Ταμεία και Νοσοκομεία ετοιμόρροπα.

Η δημόσια διοίκηση και το κοινωνικό κράτος είναι υπό διάλυση. Ακρίβεια, φτώχεια, σχέσεις εργασίας ελαστικές, απασχολησιμότητα  των νέων χωρίς μέλλον.

Οι ρουσφετολογικές προσλήψεις και τα ελαστικά ανασφάλιστα προγράμματα stage (των 6-10 μηνών) ήταν η κυρίαρχη πολιτική απασχόλησης.

Οι αγρότες είναι όμηροι των μεσαζόντων, οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα είναι στο έλεος των επιχειρηματιών, οι απολύσεις έγιναν χιονοστιβάδα.

Η οικονομία εξαρτημένη από το Τραπεζικό σύστημα.

Τα νοικοκυριά αιμορραγούν οικονομικά. Χρέη στις τράπεζες, μισθοί πείνας, παραπαιδεία, φακελάκια, κακές συνθήκες διαβίωσης, συντάξεις φτώχειας.

Ανασφάλεια παντού, καλπάζει η ανεργία (υπολογίζεται ότι 200.000 έχασαν ή θα χάσουν τη δουλειά τους το 2009), μετανάστες υπό διωγμό, σκάνδαλα που συγκλονίζουν το πολιτικό σύστημα. Μυρίζει έντονα παρακμή, διαπλοκή, διαφθορά και κοινωνική αναταραχή.

 

 

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι,

Οι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν και είναι διαρκώς στο στόχαστρο.

Ο κοινωνικός ρατσισμός συνεχίζεται.

Η επανίδρυση του κράτους ήταν ένα πυροτέχνημα, ήταν μία πολιτική κοροϊδία.

Θεοποιήθηκε η αγορά, συρρικνώθηκε το δημόσιο και ο κοινωνικός χαρακτήρας του.

Αναξιοκρατία, ρουσφέτι, πολιτική ομηρία στη δημόσια διοίκηση. Πάγωμα μισθών, δηλαδή πραγματική μείωση των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων.

Μισθολογική αναρχία, ανισότητες, αδικίες, διαιρέσεις.

Υπήρξε σχεδιασμός (μετά την πρόταση του Δ.Ν.Τ.) για περικοπές κοινωνικών επιδομάτων και του δώρου των Χριστουγέννων.

Υποσχέσεις χωρίς υλοποίηση, εμπαιγμός κάθε φορά στη ΔΕΘ από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό της χώρας για νέο – ενιαίο μισθολόγιο στους Δ.Υ. Μόνο παχιά λόγια.

Αδυναμία καταβολής των εφάπαξ. Εκκρεμούν 16.000 αιτήσεις. Έλλειμμα στο Τ.Π.Δ.Υ. 650 εκ. ευρώ.

Καταγγέλλονται οι συμβάσεις με γιατρούς και φαρμακεία.

Παραπαίει ο ΟΠΑΔ.

Έλλειμμα 1,2 δις ευρώ.

Ακυρώνεται ο κοινωνικός χαρακτήρας της ασφάλισης με την απόφαση του ΔΕΚ.

Επαγγελματική ασφάλιση για τους Δ.Υ. χωρίς κρατική προστασία.

Καμμία λύση για τα ΒΑΕ.

Μονιμοποίηση των ελαστικών μορφών εργασίας στο Δημόσιο με την «τακτοποίηση» των αορίστου χρόνου, υπονόμευση του συνταγματικού θεσμού της μονιμότητας στις δημόσιες υπηρεσίες, 20.000 νέοι συμβασιούχοι όμηροι των ΟΤΑ, νέος εργασιακός μεσαίωνας, στρατιές διορισμένων stage και ωρομίσθιων με ρουσφετολογικό τρόπο.

Εμπορευματοποιείται η Παιδεία, το ΕΣΥ, το Σύστημα Ασφάλισης και  Υγείας. Η  Υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους εργασίας είναι ανύπαρκτη.

Ιδιωτικοποιήσεις και ξεπούλημα κρατικής περιουσίας.

Διαρκείς φορολογικές καταιγίδες σε βάρος των ασθενέστερων οικονομικών τάξεων.

Προκλητικές φοροαπαλλαγές υπέρ των εχόντων και κατεχόντων.

 

 

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι,

•ü      Απέναντι σε όλα αυτά, μονόδρομος είναι ο αγώνας και τώρα και στο μέλλον.

•ü      Η ταξική ενωτική δράση των εργαζομένων και στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα, είναι η μόνη απάντηση στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

 

Διεκδικούμε:

•ü      Προστασία του εργαζόμενου από τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, γιατί η κρίση δεν πέρασε, τη βιώνουμε κάθε μέρα.

•ü      Αξιοπρεπή διαβίωση, με πραγματική αύξηση των αποδοχών, στήριξη του εισοδήματος, νέο μισθολόγιο για όλους τους Δ.Υ.

•ü      Διαφύλαξη του κοινωνικού – ασφαλιστικού συστήματος της χώρας – άμεση επιχορήγηση των Ταμείων που κινδυνεύουν από τον Κρατικό Προϋπολογισμό.

•ü      Μόνιμη δουλειά με εργασιακά δικαιώματα για όλους.

•ü      Αυτοτέλεια και αξιοκρατία στη Δημόσια Διοίκηση.

•ü      Ισχυρή χρηματοδότηση σε Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια.

•ü      Κοινωνικό Κράτος, βιώσιμη ανάπτυξη, δίκαιη κατανομή του ΑΕΠ.

 

 

 

 

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, εργαζόμενες, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, άνεργοι, νέες και νέοι,

 

•ü      Μαζί αγωνιστήκαμε για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

•ü      Μαζί τώρα αγωνιζόμαστε για την προστασία και διεύρυνση των δικαιωμάτων και δημοσίων αγαθών.

•ü      Την κρίση πρέπει να την πληρώσουν εκείνοι που τη δημιούργησαν.

 

Από εδώ σήμερα, από τη Θεσσαλονίκη, στέλνουμε σε όλη την Ελλάδα, ένα μήνυμα:

 

Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος.

Παλεύουμε για ένα καλύτερο αύριο.