Ιούλιος

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, συνταξιούχοι,

Νέοι και νέες, άνεργοι,

Αντέχουμε, αντιστεκόμαστε, δεν υποχωρούμε.

Υπερασπιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις τα δικαιώματα μας, την αξιοπρέπεια μας, τη δουλειά μας, τη ζωή μας.

Είμαστε στην πρώτη γραμμή του αγώνα, όπως επιβάλλει ο ρόλος και η προσφορά μας στην κοινωνία, όπως ο λαός μας που σχεδόν στο σύνολό του πλήττεται βάρβαρα, απάνθρωπα, ανατρέπονται βασικά δικαιώματα του στη ζωή βίαια και ραγδαία, περιμένει από εμάς. Είμαστε υποχρεωμένοι να του πούμε την αλήθεια, είμαστε ισχυρά δεμένοι με όλους τους πολίτες που δίνουν καθημερινά τη μάχη του μεροκάματου, για να διασφαλίσουν το δικαίωμα της ζωής στον εαυτό τους και την οικογένεια τους έστω και στο επίπεδο της φτώχειας.

Δυστυχώς οι δυνάμεις της κατοχής, η παρέα της Τρόικα, απαιτεί από την κυβέρνηση και αυτή  πρωτόγνωρα υπακούει και εκτελεί εντολές που μειώνουν συνεχώς όλο και περισσότερο τους μισθούς και τις συντάξεις, γιατί πρέπει να υπηρετήσει τους πιστωτές και τις απαιτήσεις τους, γιατί η πλεονεξία των κερδοσκόπων και των τοκογλύφων είναι ένα τεράστιο βαρέλι χωρίς πάτο.

Για αυτό δρομολογούν κάθε μέσο, κάθε τρόπο που τους προσφέρει έσοδα. Άλλαξαν το φορολογικό νομοσχέδιο σε βάρος των μικρών και οικονομικά αδύναμων πολιτών, ανεβάζουν όλο και περισσότερο το Φ.Π.Α., ακόμη και στα προϊόντα πρώτης ανάγκης. Είναι πρωτοφανές ο λαός καταναλωτής να γίνεται όλο και πιο φτωχός, η ανεργία να ανεβαίνει κατακόρυφα και συγχρόνως οι κερδοσκόποι να αυξάνουν τις τιμές. Ήδη, αν και είμαστε στο μισό του χρόνου, ο τιμάριθμος ξεπέρασε το 6%.

Η ασυδοσία της αγοράς προκαλεί όλο και μεγαλύτερη ακρίβεια, με την αισχροκέρδεια να παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις, με την κυβέρνηση να παραμένει παρατηρητής και αναρωτιόμαστε αν αυτό είναι ανικανότητα ή έτσι τους βολεύει.

Δεν ένοιωσαν ούτε τον παραμικρό ενδοιασμό και ενέταξαν στο πρόγραμμα εξοικονόμησης εσόδων ακόμη και το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, βάζοντας τα κέρδη και τους τοκογλύφους πιστωτές, ψηλότερα από την υγεία και τη ζωή των ανθρώπων.

Μας λένε ότι ενδιαφέρονται για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος και παρεμβαίνουν για να το προστατεύσουν από την κατάρρευση του.

Αλήθεια με ποια πολιτική, κύριοι της κυβέρνησης, μας τα λέτε αυτά, με αυτή που προεκλογικά ζητήσατε την εμπιστοσύνη και την εντολή του λαού μας ή με κάποια από τις επόμενες μετεκλογικά, αφού δεν προλαβαίνουμε να παρακολουθήσουμε ένα πρωτοφανές σε αλλαγές και ταχύτητα ράβε – ξήλωνε, πολιτικό κύμα, που κάθε μέρα που ξημερώνει ακυρώνει ή τροποποιεί αυτό που η προηγούμενη είχε παρουσιάσει.

Δυστυχώς ότι νεότερο – τόσο χειρότερο για μας. Το 2018 έγινε 2015. Το 2015 έγινε 2013, το 2013 έγινε 2011. Τα ΔΕΝ έγιναν ΝΑΙ, το ΛΕΦΤΑ υπάρχουν έγινε ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΑΛΙΟ.  Και βλέπουμε μέχρι την ψήφιση τι άλλο απρόβλεπτο και σίγουρα χειρότερο μας περιμένει.

Είναι βέβαιο πάντως ότι μετατρέπει τους χώρους εργασίας, λόγω των μεγάλων αυξήσεων στο όριο ηλικίας και τα χρόνια υπηρεσίας σε δημιουργική απασχόληση γερόντων και πιθανότατα πολλών αρρώστων, ενώ οι νέοι και οι νέες θα περιφέρονται ψάχνοντας εναγωνίως για εργασία, περιμένοντας πότε ο ύψιστος θα δημιουργήσει θέση εργασίας και για αυτούς, όταν όμως και αυτοί θα έχουν ξεπεράσει κατά πάσα πιθανότητα τις τρεις δεκαετίες ηλικιακά για να υποστούν τα ίδια και χειρότερα από τους προκατόχους τους, αφού τα 40 χρόνια εργασίας διασφαλίζουν την ανάγκη να εργαστούν πάνω και από τα 70 τους. Με πρωτοφανή βιαιότητα ανατρέπουν τη ζωή, την οικογένεια και με ασύλληπτη βαρβαρότητα υποχρεώνουν τη μητέρα των ανήλικων και πολύ περισσότερο την πολύτεκνη, να εργαστεί μέχρι τα 65 της. Αδιαφορώντας για το ότι το δημογραφικό πρόβλημα της πατρίδας μας έχει ήδη ξεπεράσει και τα τελευταία περιθώρια του.

Το ίδιο το κράτος επιλέγει, ως τον πλέον κακό εργοδότη, που αποποιείται όλων των ευθυνών του, για την πορεία προς κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος, την ιδιότητα του μεγαλύτερου απατεώνα που αρνείται να επιστρέψει τα αποθεματικά των ταμείων που καταχράστηκε, τα οποία προέρχονται από τις εισφορές των εργαζομένων, αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες του για τις εκατοντάδες χαριστικές ρυθμίσεις σε βάρος των ταμείων, δηλώνει αδυναμία στο να χτυπήσει την εισφοροδιαφυγή και την εισφοροκλοπή.

Έρχεται όμως να δημιουργήσει ευθύνες και υποχρεώσεις στους εργαζομένους, που ανελλιπώς σε όλο τους τον εργασιακό βίο κατέθεσαν τις εισφορές τους και τους επιβάλει ποινές με δραματικές συνέπειες. Δεν φτάνει που μετατρέπει τις συντάξεις σε προνοιακά επιδόματα, βρίσκει τρόπο να αποποιηθεί κάθε ευθύνης για προστασία του ασφαλιστικού, όπως και από το Σύνταγμα προβλέπεται, καθώς και την εγγύηση των συντάξεων. Βρίσκει τρόπο να απαλλαγεί από την ευθύνη της τριμερούς χρηματοδότησης και της οικονομικής ενίσχυσης των ταμείων με την εφεύρεση της βασικής σύνταξης.

Είναι ντροπή για το κράτος, για την πολιτική να αντιμετωπίζει τους πολίτες του ως υπηκόους ή καλύτερα σκλάβους μιας κατοχικής και ξένης προς τη χώρα δύναμης.

Η βασική σύνταξη, που τάχα εγγυάται το κράτος, των 360€, πέραν του ευτελούς του μεγέθους, αφού στην πραγματικότητα πρόκειται για μεικτό ποσό, σε όποιους χορηγηθεί, αφενός θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 65 ετών και αφ’ ετέρου με προϋποθέσεις εισοδηματικών κριτηρίων (δηλαδή προληπτικά μέτρα μη χορήγησης στους περισσότερους).

Η δε λεγόμενη αναλογική είναι βέβαιο έστω και με την πρωτοφανή σμίκρυνση ότι ή θα καταλήξει φιλοδώρημα ή και θα μηδενιστεί αφού το κράτος μεταφέρει την ευθύνη στα ταμεία που η βιωσιμότητα τους είναι ακραία επισφαλής.

Είναι ακριβώς ίδια η πορεία της, με αυτή της επικουρικής ασφάλισης που ήδη καταρρέει.

Ήδη με το νομοσχέδιο που κατέθεσαν ρητά δηλώνουν ότι, από το 2011 και μετά, καμία προστασία από το κράτος δεν πρόκειται να υπάρξει και αυτή η τροποποίηση της νύχτας περί εγγύησης είναι άνευ αξίας αφού εγγυάται ίσως την ύπαρξη όχι όμως και το ποσό που εύκολα μπορεί να γίνει ευτελές.

Είναι πλέον φανερό ότι σκοπίμως και με σχέδιο απαξιώνουν τη δημόσια υγεία, γιατί οι ιδιώτες κερδοσκόποι έχουν βάλει στόχο το σίγουρο και το μεγάλο κέρδος που τους προσφέρει η επένδυση στην υγεία και την ασφάλιση, ιδιαίτερα μάλιστα όταν πάψει να υφίσταται η δημόσια.

Αυτό αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά του λαού μας αφού είναι γνωστό ότι το 80% και πλέον των πολιτών χρησιμοποιεί τη δημόσια υγεία, αφού δεν έχει τη δυνατότητα να επιλέξει κάτι άλλο.

Φαίνεται ότι ο δρόμος των ιδιωτικοποιήσεων των πάντων, άνοιξε διάπλατα από την πολιτική του ξεπουλήματος και όλους μας στέλνει στην ασυδοσία της αγοράς, στα θηρία του κεφαλαίου για ακόμη αγριότερη εκμετάλλευση.

Δεν υπάρχει ούτε ο παραμικρός δισταγμός για τη μείωση ακόμη και του κατώτερου μισθού που είναι μισθός φτώχειας και της απελευθέρωσης των απολύσεων, που τώρα επεκτείνεται και στο δημόσιο.

Νιώθουν πανευτυχείς που στέλνουν στην ανεργία φτωχούς εργάτες με μειωμένες μάλιστα αποζημιώσεις, υπερηφανεύονται για την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων δια της μεθόδου ΟΜΕΔ.

Μπράβο τους, είναι άξιοι υπηρέτες των κατακτητών της Τρόικα και των επιχειρήσεων του ΣΕΒ. Είναι καταπληκτικοί μαέστροι στο να μεγαλώνουν την ανεργία, να διευκολύνουν και να βαθαίνουν την φτώχεια, να οδηγούν εκατοντάδες χιλιάδες στην εξαθλίωση.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Η απόφαση είναι δική μας.

Η δύναμη είναι δική μας

Έχουμε το δίκαιο με το μέρος μας.

Είμαστε η μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας.

Εμείς μπορούμε  να πάρουμε την ευθύνη της απόφασης.

Εμείς έχουμε την τύχη των εξελίξεων.

Ο ξεσηκωμός ο δικός μας, η αντίσταση όλων μας είναι βέβαιο ότι μπορεί να ανατρέψει αυτές τις επιλογές.

Δεν πρέπει, δεν θέλουμε νέο μεσαίωνα.

Ήδη η φωτιά του ξεσηκωμού της Ελλάδος απλώνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο Σεπτέμβριος θα γίνει ο μήνας του ευρωπαϊκού ξεσηκωμού.

Η παρέα των αρπακτικών που τώρα διαφεντεύουν την οικονομία της Ευρώπης, είναι βέβαιο ότι θα εισπράξει, ίσως για πρώτη φορά, ένα τόσο μεγάλο και δυνατό ΟΧΙ- φτάνει πια η εκμετάλλευση.

Η κυβέρνηση της Ελλάδας πρέπει να αντιληφθεί ότι εκτός από το ΣΕΒ, δεν έχει καμία άλλη κοινωνική ομάδα να συμφωνεί με την πολιτική και τις αποφάσεις της.

Ας κατανοήσει έστω και στο παρά 5, ότι η οικονομία δεν σώνεται με ανθρωποθυσίες, ούτε με άγριες περικοπές εργασιακών δικαιωμάτων, οι οποίες και την ανάπτυξη της οικονομίας δεν ευνοούν και την κρίση βαθαίνουν.

Ας εκτιμήσει ότι για όλα αυτά τα μέτρα, έχει απέναντί της τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας.

Δεν έχει καμία ηθική νομιμοποίηση για τέτοιες αποφάσεις.

Καλούμε και σήμερα, τώρα, όλα τα κόμματα, όλους τους βουλευτές της Ελληνικής Βουλής που σε λίγο θα κληθούν να ψηφίσουν.

Να επιλέξουν με ποιον θέλουν να πάνε:

Με την μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας ή με την μειοψηφία του ΣΕΒ και τους κατακτητές της Τρόικα.

Να γνωρίζουν πάντως όλοι ότι όλα κρίνονται και όλα αξιολογούνται.

Να είναι απόλυτα βέβαιοι, όλοι τους, ότι οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουμε ακόμη πιο δυνατά, γιατί δεν πρόκειται να αφήσουμε να προχωρήσει η πορεία στο ολοκαύτωμα.

Δεν πρόκειται να σταματήσουμε τους αγώνες.

Γιατί τα δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες και κόστισαν ζωές είναι ιερά, είναι η ύπαρξη μας και η ζωή μας και θα τα προστατέψουμε με κάθε θυσία.

Είναι υποχρέωσή μας να προστατέψουμε το παρόν και το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.

Θέλουμε να ζήσουμε όλοι σε μια κοινωνία ανθρώπινη.

Για αυτό θα νικήσουμε.

Γεια σας.